Nereden bakarsak bakalım, bazı ülkelerin tanrılıklarını ilan ettikleri ve geri kalanlarına diz çöktürdükleri, direnenleri de soykırımla, işgalle, suikastlarla ve ambargolarla teslim almaya çalıştıkları bir dönemden geçiyoruz.
Dünya sisteminde baş tanrı israil, Amerika mı veya başka bir ülke mi, yahut birkaç ülke mi, bilmiyoruz. Bildiğimiz, bütün şer devletlerin birbiriyle dayanıştıkları ve hepsinin de israili kutsadıklarıdır.
Bundan dolayı olsa gerek ki, hem iktidarda kalmak isteyenlerin ve hem de iktidar olmak isteyenlerin kıbleleri israildir ve bağlılıklarını da israile bildiriyorlar. Bu bağlılıklarını tabii ki, icraatlarıyla da ispatlıyorlar. Bunun bir örneğini de bugünlerde sıcağı sıcağına Almanya’da yaşıyoruz. Bir süre önce “Jüdische Allgemeine” adlı gazeteye verdiği demeçte, “benim liderliğimde israil Başbakanı Almanya’ya engelsiz seyahat edebilecek. Bunu mümkün kılacak yollar ve araçlar bulacağım” diyen Almanya Hristiyan Demokrat Birliği’nin (CDU) Genel Başkanı Friedrich Merz, geçen Pazar (23 Şubat) girdiği seçimleri kazandıktan sonra ilk işi Netanyahu’yu arayıp, Almanya’ya davet etmek oldu.
Peki, Merz, Gazze’de işlediği insanlık suçu nedeniyle Netanyahu hakkında Uluslararası Ceza Mahkemesinin tutuklanma kararının olduğunu bilmiyor mu? Yine aynı suçtan dolayı tutuklanma kararı olan Putin Eylül 2024’te Moğolistan’a gittiğinde, “Putin’i neden tutuklamıyorlar?” diye hükümeti suçlayan da yine aynı Almanya değil miydi? Sadece Almanya değil, diğer ülkeler de birer demokrasi ve insan hakları havarisi kesilmiş ve UCM’ye rağmen Putin’i yakalamaktan imtina eden Moğolistan’ı eleştirmişlerdi.
Fakat bugün bakıyoruz, aynı ülkeler, Putin’inki ile kıyaslanamayacak ve hatta Hitler’inkinden bile çok ağır bir şekilde insanlık suçu işleyen Netanyahu’yu Almanya’ya davet etti diye, Merz’i neredeyse Nobel Barış Ödülüne aday olarak gösterecekler.
Zaten Almanya da, Gazze’de soykırımı başlattığından beridir israile bütün imkânlarını seferber eden ülkelerden biridir. Böylece İkinci Dünya Savaşı’nda Yahudilere karşı gerçekleştirdiği soykırımın günahını, soykırım yapan israilin yanında yer alarak çıkarmış oluyor.
Yukarıda da dediğim gibi, bir de ister gönüllü olsun, isterse zorla, ama sonuçta iktidarlarını korumak için israile bağlılıklarını ve hatta imanlarını bildiren ülkeler vardır. Bunların başında da ne yazık ki, İslam Ülkeleri gelmektedir. Hatırlanacağı gibi, Netanyahu, bazı liderleri resmen azarladı ve “koltuğunuzdan olmak istemiyorsanız, oturun oturduğunuz yerde” dedi. Ve onlar da o gün bugündür maraza çıkarmıyorlar. Kendi halklarına hesap verme ihtiyacı duymayan krallar, israilin aleyhinde bir söz söylemez ve israilin ihtiyaç duyduğu ürünleri de aksatmadan ihraç ederlerken, seçim yoluyla iktidara gelen liderler de, sözleriyle israili eleştirseler bile, onlar da diğerleri gibi israile ihracatlarını aksatmadan sürdürüyorlar.
İslam ülkelerine hükmeden liderlerden hangilerinin israile direndiklerini ve hangilerinin de şerrinden korunmak adına gerek diplomasileriyle ve gerekse ihracatlarıyla israilin yanında olduklarını burada saymaya gerek yok, çünkü bilmeyenimiz yoktur. Önemli olan, biz Müslüman halkların ve dahi Müslüman bireylerin nasıl bir duruş sergilediğimizdir. Müslüman halklar olarak da duruşumuz hiç iç açıcı değildir. Çünkü ezici çoğunluğu israilin yanında yer alan liderlerimiz gibi Müslümanların da çoğu pasif de olsa israilin yanında olduğu içindir ki, bir boykotu bile hakkıyla ve layıkıyla yapmaktan aciziz. Diğer bir acizliğimiz ve acizlikten de öte zilletimiz de, yine Müslüman çoğunluk olarak bizi doğruya götürecek ve bizi doğruda sabit kılacak “iyiyi emretmek ve kötülüğe karşı uyarmak” görevini terk etmiş ve bu görevi yapanları da hoş görmüyor olmamızdır.
Sonuç veya son söz mü? Bu defa da siz bağlayınız.
