Bir yaşama kaç dostluk sığar? Bu soruya herkes farklı yanıtlar verebilir. Bazılarımız için çıkar ilişkilerinin yaşamı kuşattığı bu zamanlarda dostluk mazide kalan nostaljik bir romantizmden ibarettir. Oysa Kadiri mutlak Kitabı Kerim’de inanların dostu olduğunu ifade eder. Bu dostluğun en önemli hasılası ise zulümattan aydınlığa iletme olarak tanımlanır. Öyleyse bu ölçü insanlar arasındaki dostluklar içinde belirleyici kılınabilir.
Mehmet Şerefoğlu ile ilk tanışmamın yirmi küsur yıl öncesinin Fatih’inde muhtemelen duvar dibinde bir çay ocağının ortak detaylarını hatırlamıyorum. Ancak ilk tanıştığımızda bile aynı menzile akan iki ırmağın buluşması gibi aynı yolun yolcuları, aynı davanın sevdalıları olduğumuzu duygu dilinin sessizliğinde gönül bağının derinliğinde duyumsamıştık.
AKDAV vakfı ve İrade Dergisi/ Çıra Yayınları/ Özgün Duruş haftalık gazetesi süreçlerinde sık sık karşılaştığımız ortak mekânlardı. İnsani ilişkilerindeki hassasiyetiyle, empati derinliği vakur bir mütevaziliği kişiliğinin bir parçası haline getirmişti. En karşı çıktığı anlayış, yorum ve düşüncelere bile yüksek bir duyarlılıkla, ajite etmeden, kırıp dökmeden kendi düşüncelerini, eleştirilerini ifade etmeye çalışırdı.
Tanışmamızın derinlik kazanmasının en önemli konusu Kürt meselesi üzerinde olan kaygı, düşünce, değerlendirmelerimizin güçlü ortak paydalarda buluşmasıydı. O süreçte başarısız olmuş açılım süreçleri, kutuplaşan çatışmacı dil ve söylem, askeri operasyonlar, hendek olayları Roboski vb. olaylar karşısında İslami çevrelerin bu konu ile ilgili duyarsızlıkları üzerinden şekilleniyordu. Dergi, gazete ve sitelerdeki yazılarımı detaylı okur, katkı ve eleştirilerini düzenli ve titiz bir şekilde yazılı mesajlar ve sözlü istişarelerle paylaşırdı. Kürt meselesi ile ilgili yazmamın önemini her defasında vurgular ve bunu sürdürmem için takdir eder ve cesaretlendirirdi.
2008-2014 yılları arasında İstanbul Sekretaryasını yürüttüğümüz “Doğu-Batı Kardeşlik Platformu” İslami oluşum ve çevrelerde, Ak parti hinterlandında çok güçlü farkındalıklar, öz eleştiri ve güçlü istişare ve buluşmalara zemin hazırlamıştı. İstanbul, Bursa, Diyarbakır, Ankara, Kayseri, Konya, Van, Batman, Bingöl ve Malatya başta olmak üzere birçok ilin koordinasyonunda yürütülen çalışmalar irili ufaklı onlarca çalışma ve Türkiye Geneli iki kapsamlı komisyon gezileri ve ikişer gün süren 4 farklı çalıştay yapmış, basın açıklamalarını medya üzerinden tüm dünya ile paylaşarak güçlü bir hafıza ve farkındalık oluşturmuştu. Mehmet Şerefoğlu DBKP sürecinin tüm süreçlerinde büyük bir çaba ve katkı sunarak öneli bir mücadele mirasını tarihe not düşmüştü.
Yine aynı süreçlerde İstanbul merkezli birçok İslami cemaat, yapı, oluşum ve çevrenin içinde bulunduğu “Şeyh Sait Platformu” kurucularından bir olarak etkinlik ve eylem süreçlerine katkı sunan isimsiz öncülerdendi. İslami mücadele şahitliğinin en güçlü hafızasını “Şeyh Sait Platformu” çatısı altında tarihe not düşerken her bir İslami oluşum ve çevrenin Kürt meselesinin bilinç ve anlayış derinliğini geliştirmek için, aynı mücadele ortak paydasında buluşturmak için hikmetli, sabır ve sebatlı öncülüğünü güçlü bir şahitlik ve örneklik olarak ardında bıraktı.
Mehmet Şerefoğlu İslami mücadele misyonu nedir? Sorusunun belki de en net yanıtı Kürt meselesinde Türk İslamcılık havsalasına, bilin ve anlayıştaki değişimine vahiy ikliminde sunduğu katkılar, maddi ve manevi imkânlarıyla ortay koyduğu salih amelleri ve adayış mücadelesidir denilebilir.
15 yılı bulan ağır hastalık süreçlerinde ahirete imanın sımsıkı bilinci, sabrı ve tevekkülüyle her anını karşılayan ve yaşayan Mehmet Şerefoğlu, dünya hayatının, geçiciliği ve baki olanın sımsıkı takvasıyla mübarek Muharrem ayının aşura günlerinde bir şeb-i aruz gibi karşıladı ölümü. Kerbelan’ın şehitlik mektebinin inşa edildiği günlerde şehadet rüzgârlarının esintisinde çıktı son yolculuğuna.
Dostluğun, kardeşliğin anlamının hızla eridiği bir dünyada aziz bir dostluğun, güçlü bir İslami şahsiyet ve duruşunun, fedakârlık, cömertlik ve tevazünün örnekliğini paylaşma izzetini yaşayıp yaşattığın için sana şükranlarımı iletiyorum.
Bu tevekkülle vefatından bir iki hafta önceki son görüşmemizde adeta ruhumu okuyarak gel kardeşim helalleşelim diyerek son kez musafaha yaptık. Dilimin bir türlü cesaret edemediği sözleri gözlerimin içinden ruhuma bakarak adeta sezmişti. Hiçbir şey demedim, gözyaşımın akmaması için çaba sarf ettim. Ama olmadı. Helal olsun kardeşim, takvana, imanına her güzelliğine şahidim kardeşim. Rabbine herkesin gıbta edeceği en güzel, en arınmış halinle kavuştun. Rabbimin rahmeti ve mağfireti üzerine olması dualarımla.
