SORUMLU İNSAN
Yönetilenlerle yöneticilerin tarihten ibret alması, dersler çıkarması gerekir. Okun ileriye gidebilmesi için, yayın geriye çekilmesi hatırlanmalıdır. İki tarafın da rehavete kapılmadan sorumluluklarını bilmesi Dünya ve Ahiret saadetinin anahtarı olacaktır. İnananlar olarak yaptıklarımızdan, yapmak durumunda olup da yapmadıklarımızdan da sorumluyuz. Zulmü hoş görmek de zulümdür.
SORUMSUZ İNSAN
Sorumsuzlar sürekli bahane üretir, çevresindekilerini suçlar, başkalarını göreve çağır, içinde bulundukları şartlardan yakınır, az iş çok laf üretir, işlerin yürümesinde ayak bağı olur ve işine geldiğinde ahmak gözükürler. Sıfırların önüne bir rakamı getirilince, bir anlam ifade eder. Sorumsuzların önüne de bir sorumlu lider gelince bir değeri olur.
PEYGÂMBERLERDE SORUMLULUK
Cenab-ı Hakk’ın katında, Peygamberler sorumlu olduğu gibi Müslümanlar da sorumludur. Peygâmberler de bizim gibi nefs sahibi insanlardır ve hesap verme yükümlülükleri vardır. Üstlenilen bir görevi sonuçlandırmaya çalışmalıdır. İslâm Peygâmberi Hazreti Yunus (A.S.) sorumluluğun yanılgısını balığın karnında anlamış ve zellesini itiraf etmiştir. “Kendilerine Peygâmber gönderilenlere mutlaka soracağız. Peygamberlere de elbette soracağız” (Kur’an’ı Kerim, Araf Suresi: 6.Ayet’i Celile)
SORUMLULUK ÖRNEĞİ
Hazreti Muhammed (S.A.V.) kendisine Peygâmberlik sorumluluğu verilince, devrimini yirmiüç yılda tamamladı. Karşılığında kimseden ücret istemedi. Kibirlenmedi, yamalı elbise giydiği oldu. Aç kaldı karnına taş bağladı. Rant peşinde koşmadı, yeri geldi hasırda yattı. Kölelerin, mazlumların, garibanların elinden tuttu. Çöl ikliminin zorluğuna rağmen sade bir hayat yaşadı. İslâm düşmanlarına asla ödün vermedi. Vefat ettiğinde de yakınlarına miras bırakmadı. Sorumluluğunu Veda Hutbesinde üç defa “Şahit Ol Ya Rab” sözleriyle tamamladı.
HZ. EBUBEKİR’DE (R.A.) SORUMLULUK
Hazreti Ebubekir Sıddık (R.A.) verdiği ilk hutbede: “Allah’a yemin olsun ki, ben sizin en iyiniz değilim. Bu makamda (Hilâfet Makamı) istemeyerek bulundum. İstedim ki bu işi bir başkası yapsın ama olmadı. Benim size karşı Resulullah’ın davrandığı gibi davranabileceğimi mi sanıyorsunuz? Öyleyse yanılıyorsunuz. Ben öyle davranamam. Çünkü; Resulullah (S.A.V.) Vahiyle destekleniyordu. Ve yanında da Cebrail (A.S.) vardı. Benim yanımda ise nefsimi bırakmayan şeytan var. Öfkelendiğim zaman benden uzaklaşınız ki, size bir zararım dokunmasın. Benim üzerimden gözünüzü hiç eksik etmeyin. Sırat-i müstakim (Kur’an ve Sünnet yolu) üzerindeysem bana yardım edin. Yoldan saparsam beni düzeltin. Ben de bir insanım, doğruda yapabilirim, yanlış da. Eğer doğru yaparsam, Allah’a (C.C.) hamd edin. Hata yaparsam beni düzeltin.
HZ. ÖMER’DE (R.A.) SORUMLULUK
Müslümanların Halifesi Hazreti Ömer’ül Faruk (R.A.) üzerinde yeni elbiseyle hutbesine başlarken, “-Dinleyiniz ve itaat ediniz.” Dedi. Selman-ı Farisi (R.A.) “-Senin, dinlememizi ve itaat etmemizi istemeye hakkın yoktur. Herkese eşit biçimde dağıtılan kumaşın kendine böyle bir elbise çıkabildiğini açıklamalısın” Hazreti Ömer (R.A.) oğlu Abdullah’tan açıklama istedi. “-Kendi payımı babama verdim” sözü duyulunca da “-Şimdi emret, dinleriz ve itaat ederiz” dedi.
OSMANLI’DA SORUMLULUK
Kanuni Sultan Süleyman mektupla Müderris, Mutasavvıf, Şair ve İslâm Bilgini Yahya Efendi’ye Osmanlı Devleti çöker mi? yıkılır mı? diye sorar, aldığı cevap ise “Nema Lazım, Sultanım” olur. Bugün Topkapı Sarayında sergilenen mektubun açılımı, karşılıklı ikili görüşme ile netleşmiş olur; Yöneticide sorumsuzluk, atamada liyakatsızlık, yargıda adaletsizlik ve toplumda yoksulluk
ÖNCÜLERDE SORUMLULUK
Dünyevileşme, rahatlık, rehavet, konfor düşkünlüğü ve sorumsuzluk manevi bir kâlb hastalığıdır. Peygamber Efendimiz (S.A.V.) bu konuya dikkat çekmiş ve Hadis’i Şerif’i ile bizlere ışık tutmuştur. “Ümmetimden iki sınıf vardır. Onlar iyi olduklarında toplum iyi, onlar kötü olduklarında toplum da kötü olur. Bunlar, Yöneticiler ve Din Alimleridir.” Ayrıca; “Haksızlık karşısında susan dilsiz Şeytandır.”
SORUMLULUK ve BAŞARI
Herhangi bir konuda ulaşmak istediğimiz hedefe varınca, elde edilen başarının rehavet ile (gevşeklik, tembellik, uyuşukluk, ihmalkârlık, üşengeçlik) gölgelenmemesi gerekir. Yoksa başarının geriye doğru sayımı başlar. Sorumluluk insana bağışıklık kazandırır, disipline eder, zindelik ve süreklilik sağlar, toplumda ise saygınlık kazandırır.
SORUMLULUK ve REHAVET
Sorumluluk inancı ve bilinci kazanmış bir mümin; -Bana ne? -Kim yaparsa yapsın. -Yaş yetmiş iş bitmiş. -Artık bizden geçti. -Etliye sütlüye karışma, suya sabuna dokunma. -Bana dokunmayan yılan, bin yıl yaşasın. -Dünya yansa, benim hasırım yanmaz. -Gelen ağam, giden paşam. -Öldü kral, yaşasın yeni kral. -Unumuzu eledik, eleğimizi duvara astık. -Gemisini kurtaran kaptan -Görmedim, duymadım, bilmiyorum diyerek Şeytanı sevindirmez.
SORUMLULARA MÜJDE VAR
“Artık, kim zerre ağırlığınca bir hayr işlerse onun ödülünü görecektir. Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse onun cezasını görecektir.” (Kur’an’ı Kerim, Zilzal Suresi:7. ve 8. Ayet’i Celile)
